BEKLEYEN

Ne güzel söylemiş üstad Necip Fazıl KISAKÜREK:

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.

Daha devamı da var hoş ama, benim dilime dolanan bu dörtlüktü. Nasıl oldu, nereden esti aklıma da yazdım bu dörtlüğü bilemiyorum ama, aklıma ve dolayısıyla dilime dolanıverdi üstadın bu dörtlüğü. Eee serde Necip Fazıl Hayranlığı da var, tam oldu işte. Rahat uyusun inşallah.

Düne dair ne varsa sildim aklımdan. Bugünü yaşıyor ve yarını düşlüyorum. Ne zor şeymiş yarını hatırlamak şimdi anlıyorum ve iç üzerine iç geçire geçire kendi akılsız başımın verdiği cezayı keşke ayaklarım çekseydi diyorum. Ama nafile bir çırpınış. Ben umud ediyorum. Ben umud etmeyi seviyorum. Ben bir fakirim ve her gün ekmeğimi aksatmadan yiyorum. Hoş bazende aç kalıyorum. Bazen tok geziyorum, kendi halime acıyorum da bana acınmasından nefret ediyorum. Ve yineliyorum, ben acı da çekiyorum, ben ceza da çekiyorum. Ben ne acı çekmeyi seviyorum ne ceza ödemeyi, ben acıyı çektireni, cezayı da vereni seviyorum… Ve diyorum yeniden…

Aşk köpeklikse…

Ben hergün havlıyorum….

Etiketler: bekleyen, kısakürek, necip fazil, şiir