Bugün Dünya AIDS Günüydü, Türkiye’de Uçak Düştü, Nihayet Barda Filmini İzledim

Kısa ve öz yazacağım. Bugün Aids günüydü. Umarım, gerekli önlemler alınıp, insanlar bilinçlendirildikten sonra bu hastalığa yakalanan insanlar da azalır… (aids konusu bir iki cümle ile geçiştirilecek bir konu değil. Ama şu an itibariyle beyni yeterliliğim bu konu üzerine yoğunlaşmamı engellediği için sadece dilekte bulunmakla yetiniyorum…)

Dün Isparta civarlarında bir uçak kazası yaşanmış. Kazada ölenlerin ailelerine başsağlığı ve sabır diliyorum, yaralılara ise acil şifalar olsun…( kapsamlı bir araştırmadan sonra bu uçak kazası olayına geri döneceğim)

Gelelim barda filmine. Açık söylemek gerekirse film düşündüğümün aksinde bir seyir izleyerek beni utandırdı. Fakat bu konuda benim pek fazla suçlu olduğum söylenemez malum filmi anlatanların ilk başladığı sahneler filmin içine serpiştirilmiş olan şiddet sahneleriydi… Haliyle insan buram buram şiddet bekliyor, körü körüne bol argo, bol bol küfür bekliyor, hakaret bekliyor, kafa kol parçaları havada uçuşsundiye bekliyor. Ama olmuyor, iyikide olmuyor. Olsaydı miğdem kaldırırda izleyebilirmiydim o filmi bilemem.

Sizi bilmem ama, filmde dikkatimi çeken birkaç nokta vardı benim. Birincisi filmde ki şarkı çok güzeldi. İkincisi ise bu TGG (Tekrar Gözden Geçirme) Felsefesi diyeceğim artık, gayet mantıklıydı. Sonra Nejat İşler’in gençlere hitaben yaptığı konuşmada kullandığı cümleler. Bir savcının suçlu oğlu olsa bile nasıl tarafsız durabildiği. Sonra o çırak garibim… bedava 3 yıl yedi. Malum hapishanelerde tecavüzcüler pek sevilmez… Onların müebbeti de 1 günü de 1 yılı da ölümdür, içeri girdikten sonra… ve filmin sonunda Nail’in kurduğu cümle, yani onların ölmesi kararını ben veremem. Bırakın yaşanması gereken an ne gerektiriyorsa o yaşansın mı tarzı bir cümle kurmuştu hoşuma gitti…

Bu arada TGG’yi bi gözden geçirin derim akıllıca bir felsefe. Gelecek ile ilgilenmiyorsunuz sizin bütün uğraşınız geçmiş. Yanlışlar elbet birgün doğrularıyla karşınıza çıkacaktır.